Λάσκαρις, Χαράλαμπος, 1884-1957

Γεννήθηκε στο Αιτωλικό το 1884. Ελαβε το δίπλωμα πολιτικού μηχανικού από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1909. Εργάστηκε στη Γερμανία το διάστημα 1909-1910 και ως μηχανικός της τεχνικής εταιρείας "Α. Ζαχαρίου & Σία" μέχρι το 1911. Εκεί, μελέτησε και εκτέλεσε το συγκρότημα θειϊκού οξέος στην Εταιρεία Λιπασμάτων στον Πειραιά, που αποτελεί και ένα...

Πλήρης περίληψη

Αποθηκεύτηκε σε:
Ειδικότητα:
Ίδρυμα αποφοίτησης: Πολυτεχνείο Μονάχου
Κατηγορία Υλικού: Μηχανικός
Δημοσιεύσεις:Η κοιλάς του Αχελώου από υδραυλικής απόψεως
Φορείς εργασίας:
Σημαντικά έργα:
Τόποι δραστηριότητας:
Περιοχή γέννησης:
Κατηγορίες Έργων:Υδραυλικές μελέτες
Υδραυλικά έργα
Οπλισμένο σκυρόδεμα
Αντιπλημμυρικά έργα
Αποξηραντικά έργα
Λιμενικά έργα
Βιογραφικά στοιχεία:Γεννήθηκε στο Αιτωλικό το 1884. Ελαβε το δίπλωμα πολιτικού μηχανικού από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1909. Εργάστηκε στη Γερμανία το διάστημα 1909-1910 και ως μηχανικός της τεχνικής εταιρείας "Α. Ζαχαρίου & Σία" μέχρι το 1911. Εκεί, μελέτησε και εκτέλεσε το συγκρότημα θειϊκού οξέος στην Εταιρεία Λιπασμάτων στον Πειραιά, που αποτελεί και ένα από τα πρώτα έργα οπλισμένου σκυροδέματος στην Ελλάδα. Μέχρι το 1915 (με διακοπή τα έτη 1912-1913, όπου πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους) ) εργάστηκε ως αρχιμηχανικός στην Εταιρεία της Διώρυγας της Κορίνθου, όπου μελέτησε και εκτέλεσε όλα τα έργα της εταιρείας αυτής, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται και ο λιμένας της Ποσειδωνίας. Ανάμεσα στα ζητήματα που μελέτησε τότε ήταν η επιστημονική οργάνωση των εργασιών συντήρησης και λειτουργίας της διώρυγας, η προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοϊας κατά των κινδύνων καταπτώσεων και υπέδειξε μέτρα για την αντιμετώπιση των ασταθών παρανών της διώρυγας. Απότ ο 1915 μέχρι το 1917 εργάστηκε ως μηχανικός στο Δήμο Πάτρας, από το 1920 μέχρι το 1922 στα Υπουργεία Δημοσίων Εργων και Γεωργίας. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, ως μελετητής έργων και ως εργολήπτης δημοσίων εργων. Ανάμεσα στα έργα του: το Υδραγωγείο Λάρισας, το Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας, ο Οικισμός Μενιδίου Αρτας, η αποξήρανση των περί την Λυσιμαχία ελών (έργο που καταστράφηκε αργότερα). Το 1915 αντέδρασε στη μετάκληση ξένων ειδικών, ήλθε σε ρήξη με τον Ιταλό μηχανικό Νόμπιλε για τη μελέτη του σχετικά με τα υδραυλικά έργα Θεσσαλίας (αν και δεν εισακούσθηκε τότε, διακιώθηκε από τα πράγματα αργότερα). Υπήρξε ειδικός υδραυλικός μηχανικός και αντέδρασε στα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας δι' αναχωμάτων. Πέθανε στις 4 Μαϊου 1957 στο Μεσολόγγι, όπου διέμενε. Ηταν αγαπητός στους εργαζόμενους της Διώρυγας Κορίνθου και το 1928, αρκετά χρόνια αφού είχε αποχωρήσει από την Εταιρεία,'στη διάρκεια απεργάις τους όπου είχαν διακόψει την ναυσιπλοϊα, επέτρεψαν τη διέλευση μόπνο ενός πλοίου, διότι επέβαινε σε αυτό ο Χ. Λάσκαρις.