Σούλης, Αναστάσιος Γ., 1836-1918

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1836 και πέθανε το 1918. Σπούδασε Φυσικομαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχοντας διακριθεί στις σπουδές του, έφυγε στη Γαλλία με υποτροφία του Ελληνικού Δημοσίου, για να σπουδάσει μηχανικός στην Εcole des Ponts et Chaussees στο Παρίσι. Αφού επέστρεψε στην Ελλάδα από τις σπουδές του στο Παρίσι, διορίστηκε το Φεβρουάριο του 1874 καθ...

Πλήρης περίληψη

Αποθηκεύτηκε σε:
Ιδρύματα αποφοίτησης: Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσικομαθηματική Σχολή Αθήνα Ελλάδα, Ecole Nationale des Ponts et Chaussees Παρίσι Γαλλία
Κατηγορία Υλικού: Μηχανικός
Πηγή:Ιστορία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου / Κώστα Η. Μπίρη , Αθήναι: ΕΜΠ, 1957
Φορείς εργασίας:
Σημαντικά έργα:
Τόποι δραστηριότητας:
Περιοχή γέννησης:
Βιογραφικά στοιχεία:Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1836 και πέθανε το 1918. Σπούδασε Φυσικομαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχοντας διακριθεί στις σπουδές του, έφυγε στη Γαλλία με υποτροφία του Ελληνικού Δημοσίου, για να σπουδάσει μηχανικός στην Εcole des Ponts et Chaussees στο Παρίσι. Αφού επέστρεψε στην Ελλάδα από τις σπουδές του στο Παρίσι, διορίστηκε το Φεβρουάριο του 1874 καθηγητής της Μηχανικής στο Σχολείο των Τεχνών. Από τον Αύγουστο του 1888, οπότε και το μάθημα χωρίστηκε, ανέλαβε τη διδασκαλία της Εφαρμοσμένης Μηχανικής, της Αντιστάσεως της Ύλης και της Υδραυλικής. Tην έδρα αυτή διατήρησε μέχρι τον Ιούνιο του 1910 όταν απολύθηκε, λόγω εκκαθαρίσεων που έγιναν στις θέσεις των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι ο πρώτος που δίδαξε τη θεωρία του μπετόν-αρμέ στην Ελλάδα. Διορίστηκε νομομηχανικός στην Υπηρεσία των Δημοσίων Έργων κατά τη χρονιά σύστασής της (1878). Υπηρέτησε τα Δημόσια Έργα -παράλληλα με την εκπαιδευτική του δραστηριότητα- μέχρι το 1885, έχοντας διαδεχτεί από το 1883 τον Δημήτριο Σκαλιστήρη στη διεύθυνση της υπηρεσίας. Ως επιθεωρητής Δημοσίων Έργων, διηύθυνε τον έλεγχο της κατασκευής του Σιδηροδρόμου Αθηνών-Λαρίσης. Συνέγραψε πολλές μονογραφίες, μεταξύ αυτών το "Αντίστασιν της Ύλης", "Υδραυλικήν", "Εφηρμοσμένην Μηχανικήν" κ.α. Επίσης, εκπόνησε μελέτες υδραγωγείων διαφόρων πόλεων. (Πηγή: Μπίρης 1957, σελ 512-513.)