Γούναρης, Ηλίας του Παναγιώτη, 1883-

Γεννήθηκε στο Αργος το 1883. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1904. Συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας το δίπλωμα του μεταλλειολόγου μηχανικού στην Ecole Speciale des Arts et Manufactures et des Mines στη Λιέγη το 1907. Το 1908 εργάστηκε ως μηχανικός στα σμυριδωρυχεία της Νάξου. Από το 1908 έως το 1910 εργάστηκε ως ορυκτολόγος το...

Πλήρης περίληψη

Αποθηκεύτηκε σε:
Ειδικότητα:
Ιδρύματα αποφοίτησης: ΕΜΠ Αθήνα Ελλάδα 1904, Ecole Speciale des Arts et Manufactures et des Mines Λιέγη Βέλγιο 1907
Κατηγορία Υλικού: Μηχανικός
Πηγή:Τεχνική επετηρίς της Ελλάδος / επιμ., N. Kιτσίκη, Ευτύχιου Κοκκινόπουλου , Αθήναι: ΤΕΕ, 1934-1937
Δημοσιεύσεις:Το εν Μιλάνω διεθνές συνέδριον χυτηρίου: 12-27 Σεπτεμβρίου 1931
Η εκμετάλλευσις των μεταλλείων και η σχετική νομοθεσία
Αι περί λιγνίτου προτάσεις του 1932
Η XVII διεθνής συνδιάσκεψις εργασίας εν Γενεύη
Η XVII διεθνής συνδιάσκεψις εργασίας εν Γενεύη
Το εν Μιλάνω διεθνές συνέδριον χυτηρίου: 12-27 Σεπτεμβρίου 1931
Η XVIII διεθνής συνδιάσκεψις εργασίας
Η εκμετάλλευσις των μεταλλείων της Ελλάδος κατά το έτος 1910
Η εκμετάλλευσις του λευκολίθου εν Ελλάδι
Η μεταλλευτική κίνησις της Ελλάδος κατά το 1913
Φορείς εργασίας:
Κοινωνική δραστηριότητα:
Περιοχή γέννησης:
Βιογραφικά στοιχεία:Γεννήθηκε στο Αργος το 1883. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1904. Συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας το δίπλωμα του μεταλλειολόγου μηχανικού στην Ecole Speciale des Arts et Manufactures et des Mines στη Λιέγη το 1907. Το 1908 εργάστηκε ως μηχανικός στα σμυριδωρυχεία της Νάξου. Από το 1908 έως το 1910 εργάστηκε ως ορυκτολόγος του Υπουργείου Οικονομικών. Από το 1910 έως το 1917 εργάστηκε ως Επιθεωρητής Μεταλλείων και διετέλεσε διευθυντής της υπηρεσίας Μεταλλείων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Το 1915 εργάστηκε ως Γενικός Διευθυντής Λατομείων. Επίσης διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της «Λατομεία Ψυχικού Α.Ε.», Γενικός Γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών, Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Μεταλλευτικών και Μεταλλουργικών Επιχειρήσεων, Σύμβουλος της «Νέας Εταιρείας Διώρυγος της Κορίνθου Α. Ε.» και Σύμβουλος του «Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου». (Πηγή: Επετηρίς, τόμος ΒΉ, 1934, σελ. 73). Από το 1918 έως περίπου το 1930 εργάστηκε ως έκτακτος καθηγητής στο ΕΜΠ, ενώ στις 12/2/1930 εργάστηκε ως τακτικός καθηγητής «Μεταλλουργίας και Μεταλλευτικής» στο ΕΜΠ. Δημοσίευσε λιθογραφικά συγγράμματα με θεματικές στη μεταλλουργία, μεταλλοτεχνία και την μεταλλική, καθώς και το «Μεταλλογνωσία και Μεταλλοτεχνία» το 1930. (Πηγή: Τεχνική Επετηρίς, τόμος ΑΉ, τεύχ. 1, σελ. 104).